Wednesday, September 16, 2026

I am stained

I am stained.
Allover.

गंध, कुंकू, हळद, तेल, अत्तर,
मळ, माती, रक्त, साबण आणि
याचे त्याचे अंतरंग...

10 Nov. 2009

जो ढूंडने निकले थे ...


जो ढूंडने निकले थे वो तो नाही मिला, यारा!
पर ढूंडना तो फिरभी जरुरी था ना!
वही तो मतलब है जिंदगीका, वही तो मकसद है ना!

हाँ, हाँ, हम जानते है उसको, कुछ तस्वीरे है उसकी मेरे पास
कुछ ख़त लिख्खे थे उसने, कभी टेलीफ़ोनपे भी हुवी थी बात

इस सफ़रमें हमने उसकी कई निशानिया पायी|
उसने तौफे दिए है सोचके हमने रख ली|

जिसको ढूंडने निकले थे वो तो नाही मिला, यारा!
पर ढूंडना तो फिरभी जरुरी है ना!
पर कही ऐसा न हो की वो खुदा मौजूद ही ना हो!
वरना ये तौफे हम कैसे कबूल करे?

9 February 2012

ओवाळणी

उंच तुमची अंगकाठी, आणि मान ताठ
गळ्यामध्ये तुमच्या घालू कसा हार?

मोगरीच्या कळ्यांची गुंफली ही माळ
तुमच्या उराची याला सोसेल का झळ?

ओवाळावे म्हणुनी हे पाजळले दिवे
तुमच्या तेजापुढे दीप माझे सावळे

नाम लावू द्यावा, जरा झुकवावी मान
भाळावारी तुमच्या तळपे उदयभान

ओवाळणी काय देता? सारे पावले हो मला!
ओवाळून टाकलेला जीव स्वीकारावा!
24 March 2012

Tuesday, June 8, 2021

नैराश्य

लाल आहे, हिरवा आहे,
पिवळा, निळा, जांभळा आहे,
शुभ्र नसला तरी थोडा
अब्रा-गब्रा पांढरा आहे.
प्रकाश विझल्यावर मात्र
आसमंत काळा आहे.

थोडा तर्क, थोडी समीकरणे,
बरीचशी हिशोबाची उदाहरणे,
दोन्ही बाजू बरोबर आणि
ताळा बरोबर बसला आहे.
तरीही काही शिल्लक राहते,
थोडे धन, थोडे ऋण.

आयुष्याची पस्तीस वर्षे:
काही फुले वेचण्याची,
काही तुरे खोचण्याची.
आणखी बरीचशी
रोजचे दळण दळण्याची...


कुठले पातक झाले हातून,
कि माथ्यावरचा मणी हरवावा?
कमल, शंख, चक्राबरोबर,
एका हातात वाडगा यावा.
माई, थोडं तेल देता?
या जखमेला लावायला...

नोव्हेंबर  २०१६

Friday, May 21, 2021

सांटा बार्बारा

आकाशातील रक्त छटांचे फटकारे वितळले
फिरून पुन्हा उगवून आली धमक्क पिवळी फुले।

खारी फिरती शेपट्यांचे फुलारून झुबके
झरे लागले पुनःश्च वाहू अवखळ आणि खुळे।

पंख पसरुनी परतू लागले पेलीकनांचे थवे
वाळूवरती ऋतूराजाची वाजतात पाऊले!

१९ एप्रिल २०१२

झाडे आणि गांडुळे

दमदार वृक्ष उभे असतात ज्या जंगलात,
गांडूळांची मोठी फौज कार्यरत असते तिथल्या मातीत.

काही झाडांना जाणीव असते त्यांच्या वृद्धीतील गांडूळांच्या योगदानाची. 
ते जेव्हा सांगतात गांडूळांना, कि गांडुळे किती थोर आहेत,
तेव्हा गांडुळे म्हणतात, वा! वा! किती विनयशीलता! किती थोर आहे हे झाड!

गांडुळे कधीच खऱ्या अर्थाने थोर ठरत नाहीत.
कारण ती असतात आदत से मजबूर!
वृक्ष वाढावेत म्हणून नसतात ती राबत!
स्वतःच्या पोटासाठी मिळावेत काही मेलेले किडे आणि कुजकी पाने
म्हणून जमिनीच्या खालून फिरत रहातात ती माती उकरत उकरत…

थोर न ठरण्याबद्दल नसतेच गांडूळांची तक्रार!
मग या साऱ्याचा मी का करतीये विचार?

२२ मार्च १५

Covid case

The organ that sings is jeopardised.

My heart beats up fast, urges it to sing,

But the bellows sink into deep damp slumber. 

My brain urges it to speak, but the chords have been silenced, by the weight of my own heart.

I am deeply poisoned by what they call just a RNA... but more than that by the grief of my own inability to speak up, to sing and to dance.

I will lie down.. in prone position, with my head down.

And I hope, one day I will be able to leap up like a cheetah, and grab those by their throat, who have choked me, and make them struggle for their breath, as I do now!


14 May 2021